Seyyidü’l-İstiğfar Duası: Anlamı ve Okunuşu

Seyyidü’l-İstiğfar duasının Arapçası, okunuşu, anlamı ve fazileti nedir? Bu duaya niçin “istiğfarların efendisi” denir ve ne için okunur?

Seyyidü’l-İstiğfar, kulun Allah’ın birliğini ikrar ettiği, O’na verdiği söze sadakatini bildirdiği ve günahlarından dolayı samimiyetle bağışlanma dilediği kapsamlı bir tövbe duasıdır. Bizzat Hz. Peygamber (s.a.v.) tarafından “istiğfarların en üstünü/efendisi” olarak nitelendirilen bu metin, tevhid vurgusu ve kulun acziyetini güçlü biçimde dile getirmesi sebebiyle İslâm kaynaklarında ‘istiğfarın zirvesi’ kabul edilir (TDV İA, “İstiğfar” mad.).

İstiğfarın En Üstünü: Seyyidü’l-İstiğfar Duası

Tevbe ve istiğfar ederken insan istediği ifadeleri kullanabilir; yeter ki içten ve samimi olsun. (Diyanet) İşte Peygamberimiz (s.a.v.)’in dilinden Seyyidü’l-İstiğfar, tevbe ve istiğfarın en güzeli:

Seyyidü’l-İstiğfar Duası Arapça Metni

اَللَّهُمَّ أَنْتَ رَبِّي لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، خَلَقْتَنِي وَأَنَا عَبْدُكَ، وَأَنَا عَلَى عَهْدِكَ وَوَعْدِكَ مَا اسْتَطَعْتُ، أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا صَنَعْتُ، أَبُوءُ لَكَ بِنِعْمَتِكَ عَلَيَّ، وَأَبُوءُ لَكَ بِذَنْبِي، فَاغْفِرْ لِي، فَإِنَّهُ لَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ

Seyyidü’l-İstiğfar Türkçe Okunuşu

“Allahümme ente Rabbî lâ ilâhe illâ ente, halaktenî ve ene abdüke ve ene alâ ahdike ve va’dike mesteta’tü. Eûzü bike min şerri mâ sana’tü. Ebûü leke bi-ni’metike aleyye ve ebûü bi-zenbî, fağfirlî fe-innehû lâ yağfirüz-zünûbe illâ ente.”

Seyyidü’l-İstiğfar Anlamı

“Allah’ım, benim Rabbim sensin, senden başka ilâh yok. Beni sen yarattın ve ben senin kulunum. Ben gücüm yettiğince sana verdiğim söz üzereyim ve senin vaadine de güveniyorum. Yaptıklarımın şerrinden sana sığınırım. Bana olan nimetini itiraf ediyorum. Günahlarımı da itiraf ediyorum. Günahlarımı bağışla, çünkü günahları senden başka bağışlayacak hiç kimse yoktur.” (Tirmizî, Deavât, 15.)

Seyyidü’l-İstiğfar Fazileti

Seyyidü’l-İstiğfar duasının fazileti, Hz. Muhammed’in (s.a.v.) müminlere verdiği açık bir müjdeye dayanır:

“Her kim sevabına ve faziletine yürekten inanarak gündüz bu duayı okur da o gün akşama ermeden ölürse ehl-i cennetten olur. Her kim de sevabına ve faziletine yürekten inanarak gece okur da sabahlamadan ölürse o da ehl-i cennetten olur” (Buhârî, Deavât, 2; Ebû Dâvûd, Edeb, 100–101).