OSMANLI SPORCUSUNDAN DÜNYA REKORU 

Yaklaşık 846 metre mesafeye ulaşan atışı ile Tozkoparan İskender tarafından kırılan ok atma rekoru halen kırılabilmiş değil, kırılabilecekmiş gibi de görünmüyor… 

Tozkoparan lakaplı (ﻟﻘﺐ) Osmanlı sporcusu İskender tarafından kırılan ok atma rekoru, dünya literatürüne girerek, kırılamayan rekorlar listesinde yerini aldı. 1550 yılında İstanbul Okmeydanı’nda düzenlenen okçuluk müsabakasında Tozkoparan İskender tarafından kaydedilen rekor atış 1281.5 gez yani 845.79 metre metre mesafe kat ederek tarihe geçti.

Kaydettiği kırılması imkansız rekorla dünya okçuluk tarihinin istisnasız (ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﺀ) en büyük ismi olan İskender’in “Tozkoparan” şeklindeki lakabının hikayesi de oldukça ilginç. Görgü şahitlerinin ifadelerine göre; İskender, bir gün Okmeydanı’nda tuttuğu yeni bir yayın kabzasını şevkle sıkınca, kabzayı kaplayan kayın ağacı kabuğu tozu parmaklarına yapışıp yerinden kalkmış.. Bunu gören meydan pîrlerinden Yıldırımlı Baba, hayranlıkla “Bu pehlivan toz koparan!” demiş ve lakabı oradan kalmış.

Tozkoparan’ın bundan başka 10 ayrı rekorun daha sahibi olduğu ve bu rekorların hiçbirinin bu güne kadar kırılamadığı da haber merkezimize ulaşan bilgiler arasında. Öyle ki 846 metrelik mesafe, okçuluk alanında halen yanına bile yaklaşılamayan bir dünya rekoru. Günümüzde en iyi okçular bile en fazla 500 metreye kadar ok atabiliyorlar.

Tozkoparan İskender tarafından kırılan rekorun nişanesi (ﻧﺸﺎﻧﻪ) olarak okunun düştüğü yere bir nişan taşı dikildi. Halihazırda Okmeydanı Kulaksız’daki polis karakolunun önünde yer alan taşın orijinal mevkiinin burası olmadığı, koruma gayesiyle asıl yerinden şu anda bulunduğu mevkiye taşındığına dair rivayetler de mevcut.  Dünya tarihinin gördüğü en büyük okçu olan Tozkoparan İskender’inse İnebahtı Deniz Savaşı’nda şehit düştüğü kaydediliyor.

İç spot: 846 metrelik mesafe, okçuluk alanında halen yanına bile yaklaşılamayan bir dünya rekoru. Günümüzde en iyi okçular bile en fazla 500 metreye kadar ok atabiliyorlar.

Okçuluk: Osmanlı okçuları (kemankeşler) pir olarak Sahabe’den Ebu Vakkas’ı sayarlardı. 

(ﻟﻘﺐ) Bir kimseye herhangi bir münâsebetle asıl adından başka sonradan takılan ad, takma ad.

(ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﺀ) Kural dışı olan şey veya kimse, müstesnâ, şaz.

(ﻧﺸﺎﻧﻪ) İşâret, alâmet, belirti.

Share